معنی extravagance به فارسی

Excessive or superfluous expenditure of money.

He lived simply and avoided extravagance.

او ساده زندگی می‌کرد و از ولخرجی خودداری می‌نمود.

مترادف‌ها: lavishness، prodigality، waste

متضادها: frugality، moderation

Prodigality, as of anger, love, expression, imagination, or demands.

His extravagance in praising the beauty of the hostess angered the host.

زیاده‌روی او در تعریف از زیبایی خانم میزبان، شوهرش را عصبانی کرد.

مترادف‌ها: excess، unreasonableness، wildness

Something extravagant; something done out of extravagance.

That luxury car is an extravagance you can't afford.

آن ماشین لوکس یک تجمل‌گرایی است که از عهده‌اش برنمی‌آیی.