معنی competence به فارسی

The quality or state of being competent, i.e. able or suitable for a general role.

Her competence as a teacher has never been in doubt.

شایستگی او به عنوان معلم هرگز مورد شک نبوده است.

مترادف‌ها: ability، competency، aptitude

متضادها: inability، incompetence

The quality or state of being able or suitable for a particular task or skill.

She demonstrated great competence in handling the project.

او تبحر زیادی در مدیریت پروژه نشان داد.

The system of linguistic knowledge possessed by native speakers of a language, as opposed to its actual use in concrete situations (performance).

Linguistic competence is distinct from performance.

توانش زبانی از کاربرد زبانی متمایز است.

A sustainable income.

The farm's yearly yields provided a modest competence to support the family.

بازدهی سالانهٔ مزرعه، برای تأمین هزینه‌های زندگی خانواده، درآمدی معقول فراهم می‌کرد.

The legal authority to deal with a matter.

The Scottish Parliament does not have legislative competence on this matter.

پارلمان اسکاتلند در این موضوع صلاحیت قانونی ندارد.

The degree to which a rock is resistant to deformation or flow.

The competence of the rock layer prevented folding.

مقاومت لایه سنگی از چین‌خوردگی جلوگیری کرد.