معنی beacon به فارسی

A signal fire to notify of the approach of an enemy, or to give any notice, commonly of warning.

The villagers lit a beacon on the hill to signal for help.

روستاییان برای درخواست کمک بر فراز تپه آتشی روشن کردند.

A signal, buoy, post, or other conspicuous mark erected on an eminence near the shore, or moored in shoal water, as a guide to mariners, particularly to warn vessels of danger.

The lighthouse served as a beacon for ships navigating the dark waters.

فانوس دریایی به‌عنوان یک فار برای کشتی‌هایی که در آب‌های تاریک حرکت می‌کردند، عمل می‌کرد.

A high hill or other easily distinguishable object near the shore which can serve as guidance for seafarers.

The sailors used the hill as a beacon to find the harbor.

ملوانان از تپه به‌عنوان نشانه‌ای برای یافتن بندر استفاده کردند.

That which gives notice of danger, hope, etc., or keeps people on the correct path.

Her kindness was a beacon of hope in difficult times.

مهربانی او در زمان‌های دشوار مشعل امیدی بود.

مترادف‌ها: guide، inspiration

An electronic device that broadcasts a signal to nearby portable devices, enabling smartphones etc. to perform actions when in physical proximity to the beacon.

The store uses a Bluetooth beacon to send special offers to customers' phones.

فروشگاه از یک بیکن بلوتوث برای ارسال پیشنهادهای ویژه به تلفن مشتریان استفاده می‌کند.

Short for web beacon.

The website uses a beacon to track user activity.

وب‌سایت از یک ردیاب برای ردیابی فعالیت کاربر استفاده می‌کند.

To act as a beacon.

The lighthouse beacons through the fog.

فانوس دریایی در میان مه راهنمایی می‌کند.

To give light to, as a beacon; to light up; to illumine.

Truth shall beacon our way.

حقیقت راه ما را روشن خواهد کرد.

To furnish with a beacon or beacons.

The coast was beaconed to warn ships of rocks.

ساحل برای هشدار به کشتی‌ها درباره صخره‌ها مجهز به فانوس شد.