معنی tyrant به فارسی

A usurper; one who gains power and rules extralegally, distinguished from kings elevated by election or succession.

In ancient Greece, a tyrant rose to power by coup and street support, then ruled with swift decree.

در یونان باستان، یک استبدادگر با کودتا و حمایت خیابانی به قدرت رسید و سپس با فرمان‌های سریع فرمانروایی کرد.

مترادف‌ها: archon، basileus، aisymnetes

Any monarch or governor.

The tyrant of old ruled his kingdom with an iron hand.

آن مستبدِ کهن با دستِ آهنین قلمروی خود را فرمان می‌راند.

A despot; a ruler who governs unjustly, cruelly, or harshly.

The king was a tyrant who ruled with an iron fist.

پادشاه مستبدی بود که با مشت آهنین حکومت می‌کرد.

مترادف‌ها: autocrat، dictator، despot، martinet

Any person who abuses the power of position or office to treat others unjustly, cruelly, or harshly.

The boss was a tyrant who made everyone work overtime.

رئیس ستمگری بود که همه را مجبور به اضافه‌کاری می‌کرد.

A villain; a person or thing who uses strength or violence to treat others unjustly, cruelly, or harshly.

The tyrant bullied the weaker students.

آن زورگو دانش‌آموزان ضعیف‌تر را اذیت می‌کرد.

The tyrant birds, members of the family Tyrannidae, which often fight or drive off other birds which approach their nests.

The tyrant bird fiercely defended its nest.

پرنده‌ی تیران به شدت از لانه‌اش دفاع کرد.

مترادف‌ها: tyrant bird، tyrant flycatcher، tyrant shrike، king bird، bee martin

Tyrannical, tyrannous; like, characteristic of, or in the manner of a tyrant.

His tyrant behavior alienated everyone.

رفتار ظالمانه‌اش همه را از خود دور کرد.

To act like a tyrant; to be tyrannical.

He would tyrant over his subjects, leaving them in fear.

او رعایای خود را به ستمی شدید زیر سلطه می‌گرفت و آنان را در ترس نگه می‌داشت.

To tyrannize.

The ruler tyranted the people.

حاکم بر مردم ستم کرد.