معنی pinnacle به فارسی

The highest point.

men who have reached the pinnacle of fame

مردانی که به اوج شهرت رسیده‌اند

مترادف‌ها: acme، peak، summit

متضادها: nadir

A tall, sharp and craggy rock or mountain.

The climbers reached the pinnacle of the mountain just before sunrise.

کوهنوردان درست قبل از طلوع خورشید به قله‌ی نوک تیز کوه رسیدند.

An all-time high; a point of greatest achievement or success.

men who have reached the pinnacle of fame

مردانی که به اوج شهرت رسیده‌اند

An upright member, generally ending in a small spire, used to finish a buttress, to constitute a part in a proportion, as where pinnacles flank a gable or spire.

The cathedral's design featured a pinnacle on each buttress to enhance its Gothic appearance.

طراحی کلیسا برجی بر روی هر پشتبند داشت تا ظاهر گوتیک آن را بهبود بخشد.

To place on a pinnacle.

he did not desire to be pinnacled, but rather preferred to lead an ordinary life

میل نداشت که او را به عرش برسانند بلکه بیشتر می‌خواست دارای یک زندگی عادی باشد.

To build or furnish with a pinnacle or pinnacles.

The architect decided to pinnacle the building to give it a majestic appearance.

معمار تصمیم گرفت ساختمان را قبه‌دار کند تا ظاهری باشکوه به آن بدهد.