معنی insult به فارسی

To speak or act in a way that is rude or offensive to someone.

He insulted me by turning his back.

او با پشت کردن به من به من توهین کرد.

مترادف‌ها: affront، disrespect، offend

To attack or assault; to make an unprepared military attack.

At dawn the general ordered an insult upon the enemy’s camp, hoping the sight would break their resolve.

در سپیده دما، فرمانده کارخانه دستور حمله‌ی ناگهانی به اردوگاه دشمن داد تا منجر به فروپاشی روحیه‌شان شود.

To behave in an obnoxiously superior manner.

He insulted every newcomer by parading his wealth and status with blind self‑importance.

او با نمایش ثروت و مقام خود و با تجاهل کامل نسبت به دیگران، به هر تازه واردی توهین می‌کرد.

To leap or trample upon.

The horse insulted the muddy track by stamping its hooves and forcing its way forward.

اسب با جستن روی مسیر گلی و فشار دادن کفش‌هایش راه خود را در پیش می‌اَورد.

A rude or offensive remark or action.

I cannot bear his insults any longer.

بیش از این تاب تحمل توهین‌های او را ندارم.

مترادف‌ها: affront، slur، offense

Something of unacceptably low quality.

The performance was an insult to the audience.

اجرا توهینی به تماشاگران بود.

Something that causes injury or disease to the body.

Repeated acute vascular insults can lead to stroke.

افگارهای شدید و مکرر رگ‌ها می‌تواند منجر به سکته شود.

An assault or attack, especially a military one without preparation.

The insult upon the fortress came swift and without warning, catching the guards unready.

حمله به قلعه ناگهانی و بی‌خبر رسید و نگهبانان را غافلگیر کرد.

An act of leaping upon.

The cat made an insult onto the table, leaping there with a sudden, bold bound.

گربه با جهشی ناگهانی و جسورانه بر روی میز پرید.