معنی experimental به فارسی

Pertaining to or founded on experiment.

Chemistry is an experimental science.

شیمی یک علم تجربی است.

Serving to be experimented upon; used in an experiment.

The experimental group received the new drug.

گروه آزمایشی داروی جدید را دریافت کرد.

Serving as an experiment; serving to experiment.

His experimental band played unusual music.

گروه موسیقی آزمایشی او موسیقی غیرعادی می‌نواخت.

Experiential, empirical.

Experimental knowledge comes from direct experience.

دانش تجربی از تجربه مستقیم به دست می‌آید.

The subject of an experiment.

The experimental was observed closely.

نمونه آزمایشی به دقت مشاهده شد.