معنی ethnic به فارسی

Of or relating to a group of people having common racial, ancestral, national, religious or cultural origins.

ethnic minorities

اقلیت‌های قومی

Characteristic of a foreign or a minority group's culture.

I like to eat ethnic food.

من دوست دارم غذای قومی بخورم.

مترادف‌ها: exotic

Representative of a folk or traditional mode of expression.

The music has an ethnic feel.

این موسیقی حس قومی دارد.

Heathen, not Jewish, Christian, or Muslim.

In the old chronicles, ethnic tribes were seen as outsiders to the Christian world.

در منابع کهن، قبایل ethnic به عنوان بیگانگان در جهان مسیحیان تلقی می‌شدند.

مترادف‌ها: pagan، gentile

An ethnic person, especially a foreigner or member of an immigrant community.

The city is known for its diverse ethnic communities.

این شهر به خاطر جوامع قومی متنوعش شناخته شده است.

A heathen, a pagan.

The ethnic stood apart from the village, a perpetual outsider.

آن فردِ ethnic از روستا جدا ایستاده بود، بیگانه‌ای همیشگی.

The demonym of an Ancient Greek city.

The ethnic of Athens is Athenian.

نام قومی آتن، آتنی است.