معنی distinctive به فارسی

Distinguishing, used to or enabling the distinguishing of some thing.

a product in distinctive packaging

محصولی با بسته‌بندی مشخص‌کننده

Discriminating, discerning, having the ability to distinguish between things.

She has a distinctive eye for detail.

او چشمی تشخیص‌دهنده برای جزئیات دارد.

Characteristic, typical.

his distinctive bass voice

صدای بم ویژه‌ی او

Distinguished, being distinct in character or position.

The artist's distinctive style makes his paintings easily recognizable.

سبک متمایز هنرمند باعث می‌شود نقاشی‌های او به راحتی بازشناخته شوند.

Used to separate clauses in place of stops.

A distinctive accent marks the clause boundary.

یک تکیه‌ی جداکننده مرز عبارت را مشخص می‌کند.

Distinguishing a particular sense of word.

The distinctive sound of the letter 't' in 'cat' separates it from 'cad'.

صدای متمایز حرف 'ت' در 'cat' آن را از 'cad' جدا می‌کند.

A distinctive thing: a quality or property permitting distinguishing; a characteristic.

The distinctives of her style are bold colors.

شاخصه‌های سبک او رنگ‌های تند هستند.

A distinctive accent.

The text uses a distinctive to mark the pause.

متن از یک تکیه‌ی جداکننده برای نشان‌دادن مکث استفاده می‌کند.

A distinctive belief, tenet, or dogma of a denomination or sect.

Baptism by immersion is a distinctive of that church.

تعمید با غوطه‌وری یکی از آموزه‌های خاص آن کلیساست.