معنی concomitant به فارسی

Accompanying; conjoining; attending; concurrent.

bureaucracy and its concomitant dangers of corruption and delay

دیوان‌سالاری و خطرات همایند آن که عبارتند از فساد و تأخیر

مترادف‌ها: accompanying، attendant، incidental

Of or relating to the grammatical aspect which expresses that a secondary action is occurring simultaneously to the primary action of the statement.

In some languages, the concomitant aspect is marked by a special suffix.

در برخی زبان‌ها، جنبه همایند با پسوند خاصی نشان داده می‌شود.

Something happening or existing at the same time.

dissatisfaction is a common concomitant of adolescence

ناخشنودی معمولاً با بلوغ همراه است.

مترادف‌ها: accompaniment، co-occurrence

An invariant homogeneous polynomial in the coefficients of a form, a covariant variable, and a contravariant variable.

The concomitant of a binary quadratic form is its discriminant.

همایند یک فرم درجه دوم دوتایی، ممیز آن است.