معنی unfaithful به فارسی

Not having religious faith.

He was accounted unfaithful, for he never prayed or kept the rites of his church.

او به دلیل اینکه هرگز نماز نمی‌خواند یا مراسم کلیسای خود را نگه نمی‌داشت، بی‌ایمان شمرده می‌شد.

Not keeping good faith; disloyal; not faithful.

an unfaithful friend

دوست بی‌وفا

مترادف‌ها: nonfaithful

Adulterous.

an unfaithful husband

شوهری که به زنش خیانت می‌کند

Not honest or upright.

He was unfaithful in the game and changed the rules to win.

او در بازی متقلب بود و قوانین را برای برنده شدن تغییر داد.

Negligent or imperfect.

The painting was an unfaithful rendering of its subject.

نقاشی بازنمایی ناقصی از سوژه‌اش بود.

Not faithfully rendering the meaning of the source language; incorrect.

The translation was unfaithful to the original text.

ترجمه نسبت به متن اصلی نادقیق بود.