معنی outrage به فارسی

An excessively violent or vicious attack; an atrocity.

They had planned outrages and assassination.

آنها نقشه‌ی اعمال شنیع و آدم‌کشی طرح کرده بودند.

An offensive, immoral or indecent act.

An outrage against not only newspapers but also the society itself.

توهین بزرگی نه تنها به روزنامه‌ها بلکه به اجتماع.

The resentful, indignant, or shocked anger aroused by such acts.

She was overcome by a sense of outrage.

احساس خشم شدید بر او مستولی شد.

A destructive rampage.

The army moved in an outrage through the countryside, burning barns and breaking gates as they went.

ارتش در یک یورش ویرانگر از میان روستاها عبور کرد و در هر جا انبارها را سوزاند و درهای مزرعه‌ها را شکست.

To cause or commit an outrage upon; to treat with violence or abuse.

An act that outraged human nature.

عملی که نهاد بشری را خوار و خفیف کرد.

To inspire feelings of outrage in.

The senator's comments outraged the community.

اظهارات سناتور جامعه را خشمگین کرد.

To sexually violate; to rape.

The villain outraged the maiden in the moonlit tower, leaving the court in stunned silence.

شرور در برج روشن به ماه، به دختر جوان تجاوز کرد و دربار را در سکوتی حیرت‌زده فرو برد.

To rage in excess of.

He outraged in fury at the insult, tearing the banner from the wall and storming from the hall.

او از شدت خشم به‌خاطر توهین به شدت عصبانی شد، بیرق را از دیوار کند و از تالار بیرون شد.