معنی irony به فارسی

The expression of one's meaning by using language that normally signifies the opposite, typically for humorous or emphatic effect.

If we call a stupid person wise, it is a kind of irony.

اگر آدم احمقی را عاقل صدا کنیم، این نوعی طعنه است.

An ironic statement or expression.

His comment was an irony that no one appreciated.

نظر او طعنه‌ای بود که هیچ‌کس قدر ندانست.

A dramatic effect in which the audience knows more about the events than the characters do.

In the play, the irony was that the audience knew the hero's best friend was actually the villain, but the hero did not.

در نمایش، وارون پنداشت این بود که تماشاگران می‌دانستند بهترین دوست قهرمان در واقع همان شرور است، اما قهرمان نمی‌دانست.

Socratic irony: feigned ignorance used to expose the flaws in an opponent's argument.

During the debate, she used irony by pretending not to understand simple concepts, trapping her opponent in contradictions.

در طول مناظره، او با تظاهر به نفهمیدن مفاهیم ساده، وارون نمایی کرد و طرف مقابلش را در تناقضات گیر انداخت.

A state of affairs that seems deliberately contrary to what one expects, often as a result of fate.

It is an irony that the fire station burned!

تفشه است که ایستگاه آتش‌نشانی آتش گرفت!

Of or pertaining to the metal iron.

The old bridge had an irony structure that gave it strength.

پل قدیمی ساختاری آهنی داشت که به آن استحکام می‌بخشید.

مترادف‌ها: ferric، ferrous

A kind of metallic marble.

The old box yielded a single irony, a gleaming iron marble prized by the children.

صندوق کهنه یک irony تنها به جا می‌گذاشت، تیله‌ای فلزی با درخششی زیبا که بچه‌ها از آن به عنوان گنجی گران‌بها یاد می‌کردند.