معنی envious به فارسی

Feeling or showing envy; jealous of another's advantages or success.

She felt envious of her friend's success.

او به موفقیت دوستش حسادت می‌کرد.

مترادف‌ها: jealous

Characterized by or expressing envy.

He gave an envious look.

نگاه رشک‌آمیزی کرد.

Malicious; spiteful.

The envious critic hurled spiteful words, hoping to ruin the artist.

منتقدِ حسود واژه‌های ستم‌آمیز به زبان آورد و امید داشت هنرمند را خراب کند.

Inspiring envy.

Her envious beauty drew the court's admiring glances.

زیبایی رشک‌برانگیز او توجه دربار را به خود جلب کرد.