معنی threat به فارسی

An expression of intent to injure or punish another.

He made threats against his neighbor.

او همسایه‌اش را تهدید کرد.

An indication of potential or imminent danger.

The storm posed a threat to the village.

طوفان خطری برای روستا بود.

A person or object that is regarded as a danger; a menace.

The dictator was a threat to world peace.

دیکتاتور تهدیدی برای صلح جهانی بود.

To press; urge; compel.

He threat them to finish the work.

آن‌ها را وادار کرد کار را تمام کنند.

To threaten.

The captain threat to hang the mutineers if they resist.

ناخدا تهدید کرد که شورشیان را آویزان کند اگر مقاومت کنند.

To use threats; act or speak menacingly; threaten.

He threat often when angry.

وقتی عصبانی بود اغلب تهدید می‌کرد.