معنی defeat به فارسی

To overcome in battle or contest.

Wellington defeated Napoleon at Waterloo.

ولینگتون ناپلئون را در واترلو شکست داد.

مترادف‌ها: vanquish، overcome، beat

To reduce to nothing the strength of.

The medicine can defeat the virus if taken early.

دارو می‌تواند ویروس را خنثی کند اگر زود مصرف شود.

To nullify; to prevent from being achieved.

By not working hard enough you defeat your own wishes.

با تنبلی کردن آرزوهای خودت را نقش بر آب می‌کنی.

The act or instance of being defeated; a loss.

Licking their wounds after a temporary defeat, they planned their next move.

پس از یک شکست موقت، زخم‌های خود را لیسیدند و نقشه بعدی را کشیدند.

متضادها: victory

The act or instance of defeating, of overcoming, vanquishing.

The inscription records her defeat of the country's enemies in a costly war.

کتیبه شکست او بر دشمنان کشور را در جنگی پرهزینه ثبت می‌کند.

Frustration by prevention of success; nullification.

The clause led to the defeat of the contract.

این بند منجر به خنثی‌سازی قرارداد شد.

Destruction, ruin.

The defeat lay over the city, leaving ruined towers and streets piled with ash.

نابودی بر شهر سایه افکنده بود و برج‌های ویران و خیابان‌هایی که با خاکستر پوشیده شده بود، به جای مانده بودند.